Podział przynęt Przynętą nazywamy wszystko to, co nakładamy na haczyk, a więc co stanowić ma bezpośrednio pokarm ryb i spowodować ich zahaczenie się. Zanęta - to wszystkie produkty wrzucane do wody mające przyzwyczaić ryby do pobierania określonego pokarmu o określonej porze i w określonym miejscu, a także (już w trakcie łowienia) pozwalające utrzymać ryby na łowisku. Przynęty dzielimy na naturalne i sztuczne. Przynęty naturalne mogą być roślinne (np. groch) lub zwierzęce (np. dżdżownica), pochodzenia roślinnego (np. chleb) lub zwierzęcego (np. ścięta krew bydlęca). Przynęty sztuczne to przede wszystkim błystki wahadłowe, obrotowe lub podlodowe, mormyszki, woblery, pasty syntetyczne, sztuczne robaki, sztuczne muchy. Przynęta powinna wcześniej stanowić jedną z istotnych składników zanęty. Ryby nie chcą brać zazwyczaj przynęt nieświeżych lub zakładanych brudnymi rękoma. Nie bierzemy też w palce przynęt w trakcie lub bezpośred­nio po wypaleniu papierosa, gdyż ryby nie znoszą zapachu nikotyny. Ręce myjemy mydłem i wodą z łowiska po każdym wypalonym papierosie. W tym miejscu rozwinę szczegółowo tylko temat związany z przynętami naturalnymi, gdyż przynęty sztuczne omawiane są dość dokładnie w innych działach książki: błystki w temacie Spinning, mormyszki i błystki podlodowe podczas omówienia wędkowania zimą, sztuczne muszki przy omawianiu połowów na sztuczną muchę, wreszcie woblery przy temacie Woblery. Ta sama przynęta może być nieskuteczna na jednym, ale bardzo skuteczna - na drugim łowisku. Nie pomoże najbardziej wyszukany sprzęt, jeśli założymy na haczyk złą przynętę. Na nieznanej wodzie o skuteczność poszczególnych przynęt zawsze pytam miejscowych wędkarzy. Jeśli nie mam innych sposobów otrzymania informacji, badam treść żołądka pierwszej złowionej ryby.